De eerste maand van het jaar is alweer bijna voorbij. Blij dat December om is het kost ongeloofelijk veel kracht en moeite om al die dagen door te komen. We hebben het op onze manier gedaan en dat was goed.
Het gemis en besef van Thymo word heviger,ik sta ermee op en ga ermee naar bed. Vanmorgen werd ik wakker en voelde dat het Thymo-dag werd. Zo noem ik mijn dip dag. Een dag van emotie en al mijn herrineringen aan en met hem. Het is mijn verdriet en daar moet ik dan weer doorheen.
Ferre en Ed zijn naar het strand en ik zit in mijn jogging pak en rommel op
mijn manier rond in huis.
Ik denk dat de mensen in mijn omgeving soms
het gevoel hebben dat het op den duur allemaal makkelijker gaat maar helaas is niets minder waar.Het is een constant gevecht. Maar is er iemand die het stokje van me over zou nemen?????????
Het was een zware week waarin ook mijn gevoel een behoorlijke tik heeft gekregen. Jammer dat mensen niet eerst nadenken voor dat ze iets zeggen of doen...
Doe wat je altijd deed toen ik er nog was
leef elke dag voluit
en met heel je hart
en je vind mij
en je voelt mij
ik ben dicht bij je
mis mij
het is oke
want ik mis jou net zo
Zo werd ik afgelopen zondag wakker met dit liedje in mijn hoofd.
Ik kwam twee jaar geleden terug van het concert van marco toen ik vlak daarvoor te horen had gekregen dat onze kanjer niet lang meer te leven had. Toen wist ik dit nummer is van mij voor jouw lieve Thymo.
Ik had een mooi stukje gemaakt met je ajaxclub kleuren en dat hebben we bij je gebracht. Alles was die dag weer rood-wit gekleurd bij je,fijn dat je niet vergeten was. Ook wij hoefden de dag niet alleen door te brengen en dat is fijn.
ieder moment van 12-12-2008 kwam weer naar boven.
Zo kreeg ik van een lieve klant die bij ons in de zaak kwam voor haar haren en na een lang gesprek er achter kwam dat zei op de afd had gewerkt waar Thymo lag ik zijn moeder was de fotos van de vlaggen die half stok hingen in de straat. We hebben wel fotos van de begravenis maar ik baalde ervan dat ik niet zelf de straat had gefotografeerd. Hoezo toeval.. Zo was de 12e ook wereld kaarjesdag en tot slot was er hier savonds vuurwerk. Toeval bestaat niet maar dit alles maakten deze dag een echte herdenkingsdag voor onze grote kanjer THYMO
Ik stong gisterenochtend al met een naar gevoel op een onbestemd gevoel daarbij kwam dat het ook nog eens Zondag was één van me minst favoriete dagen. Maar savonds ging het helemaal mis tranen en nog eens tranen. Ik lag boven mama mia te kijken toen mijn broer opbelden. Maar ik was zo verdrierig dat ik hem gewoon weg niet te woord kon staan. Uiteindelijk toch een gesprek gevoerd maar het moest wel uit me tenen komen. Ik mis mijn Kanjer zo ontzettend elke ochtend weer wakker worden met het intense gemis van zijn gelach en geklets(soms ook gemopper) Maar ik kan aan niemand mijn gevoel en verdriet uitleggen! En ik ga het ook niet meer uitleggen. Het feit is volgens mij toch wel duidelijk... Ik voel me niet happy en weet daar met mijzelf op het moment werkelijk even geen raad mee! Ben niet Happy op me werk,voel me ook niet happy. En dan is het ook moeilijk om te ervaren dat sommige Familieleden je in de kou laten staan en dat je wereldje om je heen ook steeds kleiner word.
En ik weet wel dat Ik nog een schat van een kind heb en een lieve man maar dat neemt mijn verdriet van Thymo niet weg. Dat gaat en hoeft ook niet weg want dat blijft een deel van me. Voor nu en altijd.
Het is al(pas) bijna twee jaar geleden en het leven denderd in een enorm tempo door en toch heb ik steeds het gevoel er in slowmotion achter aan te hobbelen.
We gaan op visite,op verjaardagen soms een uitje,op vakantie en we kunnen ook wel lachen, Ja hoor het leven is één groot feest het mist alleen een lief kind en dat kind is mijn Thymo!
Elke avond brand ik een kaarsje bij Thymo zijn foto. We kregen op Thymo zijn geboortedag een kaart van vrienden met een prachtig gedicht erop die vond ik zo mooi. Die wil ik graag met jullie delen.
"k heb een kaarsje bij je foto gezet.
En als ik goed kijk dan is het net,
alsof er lichtjes in je ogen schijnen.
En ik hoop dat ze er nooit uit verdwijnen.
Dan is het net alsof je naar me lacht,
en je wilt me zeggen dat je altijd op me wacht.
Maar als het kaarsje na een tijdje dooft,
en de lichtjes uit je ogen zijn geroofd.
Dan streel ik je foto en wens je goede nacht,
want je hebt me heel even weer de hemel in gebracht.
Mis je kanjer
Twee weken nadat we afscheid hebben genomen van Thymo zijn we allebei weer aan het werk gegaan. Makkelijk was het niet maar het geeft structuur en houvast. Maar ik merk en voel dat het wel zijn tol gaat eisen. Niets gaat meer vanzelf. Ik hou mezelf aan de gang en ik MOET van alles. Ferre naar school brengen,naar de voetbal,naar het riagg,Gesprek op school. Ferre die vier nachten in zijn eigen bed heeft geslapen en daarna was het weer klaar. Hij is bang,bang om alleen te zijn in zijn eigen bed.Het heeft invloed op ons alle drie en we blijven rondjes draaien..Het gevecht met mijzelf door elke keer maar te denken Voor de buitenwereld!
Vandaag hebben we afscheid genomen van Klus Kees zoals Thymo en Ferre hem noemden. Ome Kees had er ontzettend veel moeite mee dat Thymo er niet meer was. IK weet zeker dat ze elkaar opzoeken. Het mooie bloemstuk van Ome Kees hebben we vanavond bij Thymo gebracht.
Ik ben nu ook doodop en ben leeg.
Een hele lieve vriendin heeft tegen me gezegd dat Ik niets Moet,maar mezelf ook rust moet gunnen. En dat word me steeds duidelijker want zo ga ik het niet volhouden!
Lieve Thymo,
Vandaag zou je twaalf jaar zijn geworden en zouden we feest moeten vieren.
Helaas mocht het niet zo zijn en ben je niet meer bij ons en dat doet pijn.
Elke dag,elk uur,elk minuut en elke seconde denk ik aan je.
De pijn en verdriet omdat ik je zo ontzettend mis.
Ik ben trots op je!
Trots op het gevecht dat je heb geleverd.
Trots omdat je veel nare dingen moest doorstaan.
Trots op je omdat je tijdens je ziekte voor jezelf opkwam.
Trots dat we tien jaar van jouw mochten genieten.
Trots dat ik je moeder mocht zijn.
Trots op jouw geweldige en een kanjer van een vader.
Trots op je "kleine'dappere broer.
Mijn hart zit vol met liefde voor Jou,
Weet dat ik voor altijd van je Hou!
Lieve Lieve Thymo ik hoop dat je samen met Opa naast je op een wolkje zit en geniet van je mooie ballonen van de mensen die je lief hebben.
Dit heb ik vanmiddag voorgelezen met familie en vrienden.Ook Thymo zijn voetbalclub had iets bijzonders in peto.Kijk op rch-voetbal.nl en dan op de linker button kliken.
De dag is voorbij met familie en vrienden om ons heen.Met rode en witte bloemen en Thymo gebak.
Tot slot met zijn 3en patat gegeten zoals hij dat zelf ook zou hebben gedaan.
Hierbij de foto van het bloemstuk dat ik voor onze kanjer heb gemaakt.
Ferre vraagt al een hele tijd of hij naar de kamer van Thymo toe mag.We hebben toen gezegd dat we daar nog niet aan toe zijn.De schat begreep dit heel goed,maar toch kwam hij er telkens op terug.Ferre slaapt sinds Thymo nier meer bij ons is heel erg slecht en is erg bang en angstig.Dat heeft veel impact op Ferre maar ook op ons.Naar bed brengen is niet meer "even"maar avondvullend.
De vakantie begon en weer kwam de kamer terspraken telkens kwamen de rillingen over me rug ik wil het niet dacht ik! Maar Ferre wil het ook met het gevoel van trots om naar THymo zijn kamer te gaan. We hebben een nieuw bed voor Ferre besteld dat was de eerste stap maar dat volgt al snel de rest.
Vorige week vrijdag zou ik Thymo zijn kamer leeg maken zodat we maandag konden gaan schilderen.
Met een baksteen op mijn maag ging ik met dozen naar boven en wist werkelijk niet waar ik moest beginnen..In gedachten hoorden ik Thymo al roepen "niet op mijn kamer komen en geen troep maken"hij was altijd zo netjes en geordend.(dat heeft Ferre helaas niet) En nu moest al zijn spulletjes waar hij zo zuinig en trots op was opruimen.
Ik begon in zijn kleding kast alles lag er nog in.Toen ik de stapel kleren pakten kwamen de tranen.Tussen de kleren zat ook zijn ajax shirt met zijn eigen naam die hij had gekregen op zijn laatste verjaardag.Ik had het gevoel of ik door een hel ging en elke keer als ik iets pakte schoot er iets door me heen.Allemaal herinneringen.Zo kwamen ook de dingen uit de kast van tijdens zijn ziekte periode,Het spalkje van de eerste keer bloedprikken toen hij in het KG ziekenhuis lag.Spulletjes die aan zijn bed hingen,De opkikker,Chemo casper,Raddio RobbieEn nog veel meer alles ging aan me voorbij En weer even het gevoel dat ik dicht bij hem was! Terwijl ik dit schrijf lopen de tranen weer over mijn wangen. Ik mis hem zo ontzettend,je gezin is niet meer compleet het leven is niet rozengeur en manneschijn. Ik moet door voor Ed en Ferre maar soms zijn er van die momenten dat ik het even niet meer wil...
Ik heb een mooie leren box gekocht en daar zijn diebare dingen ingedaan.De cdtjes werden ook uitgezocht daar zaten er twee bij die ik ook in de box heb gedaan en bij het zingen van de liedje van Samson en Gert kwamen beelden binnen van Thymo en mij tijdens het in bad gaan.Hij kon al heel gauw de liedjes uit zijn hoofd.Mooie herrineringen met een lach en dikke tranen.
Diep in mijn hart had ik Thymo zijn kamer zo laten blijven.Ik ging er altijd even zitten en zijn geur er opsnuiven.Maar ik weet dat dat niet goed is ik wil er geen bedevaartsoord van maken. De tijd ja de tijd...Waarneer is het precies de tijd voor???
Ik hoop dat Thymo straks bij Ferre komt kijken en ons een sein geeft dat het goed is zo..
Lieve lieve Thymo mama mist je maar weet je zit in mijn hart.
Gisteren een zware en moeilijke dag gehad. Ben weer door een diep dal heen gegaan.
Moe van mezelf,moe van het gevecht. Moe van de vreselijke onrust die er op dit moment door mijn lichaam gaat. Ik mis Thymo zo ontzettend! Het is soms moeilijk om te zien dat in je omgeving dat de gezinnetjes het zo leuk hebben en bij elkaar zijn!Heb vaak het gevoel er niet meer bij te horen...
Ik was samen met Ferre want Ed was gisteren aan het werk. Veel kwam er niet uit handen net zoals Bij Ferre. Heb doelloos op de bank gezeten en viel van moeheid op de bank in slaap samen met Blue onze lieve trouwe hond. Blue en Thymo waren één. En Ferre zei laatst: Mam soms denk ik dat Thymo in Blue zit..De schat.
Daarna bracht ik Ferre naar bed en dat is niet even maar we moeten weer naast zijn bed blijven zitten tot hij slaapt. Heel vermoeiend. Toen gingen mijn gedachten weer aan de haal. De dag dat we naar het ziekenhuis zouden gaan voor de uitslag van de Pet-scan was Thymo vroeg wakker en ik kwam hem tegen toen ik naar het toilet moest.Hij had precies een maand in zijn eigen bed boven geslapen. Hij stond op de trap en kwam naar me toe mam ik heb de hele nacht niet geslapen..maar waarom ben je dan niet naar Papa en Mama toegekomen zei ik ja dat was hij vergeten,Thymo had dikke tranen in zijn ogen. En nu weet ik donders goed waarom hij voelde en wist zelf dat hij niet meer beter werd,alle symthomen waren terug en Thymo wist het zelf beter als geen arts!!!!wat voelde ik me toen machteloos net zoals ik me gisteren voelde. Ik ben doorgelopen naar mijn bed kon zelfs niet meer iets zeggen tegn Edwin.De tranen kwamen en hielden niet meer op ik ben blijven liggen een diep dal was het maar beetje bij beetje kom ik weer omhoog,tot de volgende dal komt 2 September.
Vannacht om half drie stonden we na een goeie vlucht vanuit Tunesie weer op schiphol.
Vijftien dagen Zon,zee en strand. Dit jaar nog maar eens even bijtanken want de afgelopen 15 maanden waren toch wel moeilijk en dan druk ik het nog zacht uit. Toch is op vakantie gaan ook de confrontatie aangaan en telkens liggen er wel triggers op je pad.
Zoals je kamer binnen komen en er vier bedden zijn opgemaakt! Hoeveel kinderen hebben jullie???nou die blijft er in hakken.
Veel hebben we niet ondernomen,op een boot varen is geen succes en een rit op kamelen daar zaten we ook niet echt op te wachten.Ferre en Ed hebben wel op de jetski gescheurd,op een soort vlot achter een boot en parasaling. Haha en moeders bleef met haar voetjes op het strand staan.
De terugreis verliep vlot tot we bij de douane op schiphol aankwamen.Ik gaf de paspoorten en toen werd er gezegd jij bent Ferre??Ferre riep ja en Thymo is er niet bij???????????pff dat was heftig de eerste keer dat dat werd gevraagd.
In bed kwamen de tranen, tranen van gemis,tranen van dat hebben we maar weer gedaan,en tranen van weer blij te zijn om thuis te zijn.
Vanmiddag bij onze kanjer geweest we hebben een mooie ketting voor hem meegenomen daar was hij altijd gek op en een mooi prisma piramide ferre heeft hem een mooi plekje gegeven.
Daarna onze lieve hond Blue weer gehaald.
Ferre is nu een beetje ziek en begon weer te spoken
en is uit eindelijk in ons bed beland.
Tja het slapen blijft voor hem moeilijk zonder zijn grote broer boven en de nodige nacht merries en angst.
Gisteren belde mijn moeder helmaal over de toeren
op. Ze was bij thymo om een nieuw kaarsje aan te doen.Toen ze bij hem was was de lantaarn half afgebrand met de plantjes daarnaast.Er lag een luicifer naast. Ook zijn vogeltje was weg.
Welke IDIOOT,GEK,STOMMERD
doet dit en mijn vraag waarom in godsnaam. IK zit al met mijn angst te wachten wat de volgende stap is????????????
Blijf met je handen van spullen van andere mensen af en helemaal op een begraafplaats.: