Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 
 

Verdriet en onwezelijk

 
Begin november is voor mij het begin van de periode waarin ik alles herbeleef.Het begin dat Thymo naar het ziekenhuis ging omdat hij zoveel pijn had,Het begin waarin hij weer terug kwam en we wisten dat dit het laastste stukje was..Voorgoed op bed en per dag verder"leven"

Het is weer donker buiten s'avonds hier en daar al lichtjes buiten en sinterklaas is al bijna weer in het land.Ik moet er doorheen maar bij elke stap is het gemis van mijn grote kanjer. Dan komt het intervieuw met de vader van kanjerguusje voorbij.
Ik krijg een ongeloofelijke klap in me gezicht!!
Of ik onszelf hoor praten elk woord wat er gezegd word is zo herkenbaar en de tranen biggelen weer over me wangen. Dat je kind de diagnose kanker krijgt is vreselijk maar als het zo ontzettend veel pijn moet lijden hoop je dat ze snel velost zijn van de Pijn. Al weet je dat het betekend dat je ze nooit meer bij bij je heb!

Ik rommel een beetje verder en dan komt Ed binnen stormen dat de man van zijn lieve collega dood is gevonden in het water van zijn eigen vijver. Er gaat zoveel door ons heen. We huilen, we praten en dan zeggen we tegen elkaar. We moeten werken we noeten dit we moeten dat. Geniet van de kleine dingen. Des te meer ga ik weer denken wat ik nou precies wil.. Ja die trap naar de hemel....

Heb een zwaar hoofd in gedachten met mijzelf maar nog meer in gedachten bij de mensen die dat nu hard nodig hebben.

 Stuur door   Dit is niet OK 

 

6 Hyvers respecteren dit

  • Sjeeltje....
  • Noëlla
  • Caroline
  • Petra Kits-de groot
  • Brigit
  • Alide
 
  • Jolanda Navis

    Jolanda

    Ook aan mij is kanjer Guusje niet voorbij gegaan.
    Ik heb altijd gezegd dat ik blij ben dat Madelon plotseling weg wasn
    Natuurlijk is de shok enorm maar je kunt je nooit echt voorbereiden op de dood van je kind
    Als je kind dan toch dood moet dan maar zonder pijn.
    Ik zou het zo erg hebben gevonden en jullie weten daar alles van dat ze kanker had gehad.
    Je gunt je kind het allerbeste
    Als ik lees hoe positief die ouders zijn dan kijk ik naar mezelf in het begin.
    Ik was ook positief ,natuurlijk wel verdrietig maar wel richting toekomst.
    En nu 3 en half jaar later is de positiviteit soms ver te zoeken.
    En dat inderdaad in deze tijd van het jaar.
    Nu weet ik dat het gevoel nooit weg gaat.
    Het gemis is overheersend.
    Ik wens jullie het allerbeste en tja geniet van de kleine dingen.
    dat proberen we dan maar eens.
    ...Lees meer
    2 nov 2011, 09:27
    1
  • Hanny

    Hanny

    Ja als je het leven van guusje heb meegemaakt dan valt er nu een groot verdriet vooral voor de ouders die zelf ook een kind hebben of hebben gehad dat kanker heeft/ heeft gehad.
    Ik wil jullie allen heel veel sterkte toewensen. jullie worden toch maar weer geconfronteerd met hetgeen dat kanker nog steeds niet te genezen is.
    Ik heb zelf 2 gezonde puber zoons. 1 ervan is heel moeilijk en soms zit ik met mijn handen in het haar omdat ik het niet meer weet . Als ik hier jullie verdriet lees(dat van Martine ken ik) Schaam ik mij voor mijn gedachten en denk ik liever een vervelende puber zoon dan dat wat jullie mee moet en maken. en zeg ik ook tegen mij zelf geniet van je kids nu kan het nog.
    ...Lees meer
    2 nov 2011, 09:36
    1
  • Renate

    Renate

    sterkte meis, ik denk vaak aan je. Vreselijk voor al die arme kinderen allemaal. Tja als je pijn over kon nemen....Het leven is soms zo oneerlijk. Ik hoop dat je weer een beetje kracht krijgt om door te gaan. dikke :handkiss:
    2 nov 2011, 10:24
  • Janny

    Janny

    lieverd hier precies hetzelfde, deze tijd is ook zo moeilijk, ik had chocolade letters gehaald , toen ik thuis was zag ik dat ik ook gewoon een d voor mijn dirk had meegenomen hij kon als kind al zo genieten van die letter maar ik ook want hij at hem altijd gelijk op ik zie nog zijn snoet voor me volgepropt met chocolade, en weet je als het sint is stop ik die letter gewoon in de grond bij zijn plekje, sterkte lieverd dikke knuf janny(k)
    2 nov 2011, 11:21
  • Sandy

    Sandy

    even een dikke knuffel :grouphug: voor je en als je even je ding kwijt wil of gewoon even helemaal niks dan staat die koffie nog steeds klaar voor je xxx san
    2 nov 2011, 13:01
  • Petra Kits-de groot

    Petra

    moeilijk martine die confrontatie!!
    zwaar en het doet pijn...
    soms zijn het kleine dingen die je er aan herinneren soms grote zoals met guusje.
    ik heb het ook gelezen,heftig hoor!

    sterkte ook voor jullie in deze leuke maanden.
    dubbele maanden worden het.
    november zwaar en december,ach we proberen er wat van te maken.
    ik voel hem nu al komen hoor!

    petra
    2 nov 2011, 22:20
  • Ellen Hofstra

    Ellen

    Lieve Martine, Ed en Ferre, Ben ook helemaal van slag deze week. Zoveel nare gedachten en berichten. Denk aan jullie altijd. Dikke kus van ons.
    4 nov 2011, 00:04
  • Carolien

    Carolien

    (k) (k) :hugging: :hugging:
    6 nov 2011, 11:50
 

Favoriete blogs

Links

 

Tags