Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 
 

Ellendig gevoel

 
Ik stong gisterenochtend al met een naar gevoel op een onbestemd gevoel daarbij kwam dat het ook nog eens Zondag was één van me minst favoriete dagen. Maar savonds ging het helemaal mis tranen en nog eens tranen. Ik lag boven mama mia te kijken toen mijn broer opbelden. Maar ik was zo verdrierig dat ik hem gewoon weg niet te woord kon staan. Uiteindelijk toch een gesprek gevoerd maar het moest wel uit me tenen komen. Ik mis mijn Kanjer zo ontzettend elke ochtend weer wakker worden met het intense gemis van zijn gelach en geklets(soms ook gemopper) Maar ik kan aan niemand mijn gevoel en verdriet uitleggen! En ik ga het ook niet meer uitleggen. Het feit is volgens mij toch wel duidelijk... Ik voel me niet happy en weet daar met mijzelf op het moment werkelijk even geen raad mee! Ben niet Happy op me werk,voel me ook niet happy. En dan is het ook moeilijk om te ervaren dat sommige Familieleden je in de kou laten staan en dat je wereldje om je heen ook steeds kleiner word.
En ik weet wel dat Ik nog een schat van een kind heb en een lieve man maar dat neemt mijn verdriet van Thymo niet weg. Dat gaat en hoeft ook niet weg want dat blijft een deel van me. Voor nu en altijd.
Het is al(pas) bijna twee jaar geleden en het leven denderd in een enorm tempo door en toch heb ik steeds het gevoel er in slowmotion achter aan te hobbelen.
We gaan op visite,op verjaardagen soms een uitje,op vakantie en we kunnen ook wel lachen, Ja hoor het leven is één groot feest het mist alleen een lief kind en dat kind is mijn Thymo!

 Stuur door   Dit is niet OK 

 

18 Hyvers respecteren dit

  • Hanny
  • Donny
  • Gea
  • Sandy
  • Erwin Bartman
  • Debora
 
  • Renate

    Renate

    :flowers:
    8 nov 2010, 16:09
  • Petra Kits-de groot

    Petra

    zo herkenbaar wat je schrijft!
    het is ook zo vreselijk moeilijk en echt niet te begrijpen.
    als wij het al niet begrijpen begrijpen mensen die er verder vanaf staan helemaal niet.
    neemt niet weg dat we er soms zo verdrietig van worden van die onmacht.
    in het begin zijn er heel veel mensen voor je en daarna word het alleen maar minder en minder maar degene die overblijven zijn wel echte vrienden!
    daar haal ik mijn kracht uit.
    en die boze dagen dat je je zo machteloos voelt en zo leeg...die horen er helaas bij.
    zou niet goed zijn als je die nu niet meer hebt hoor.
    en het is nog maar 2 jaar hoor!!

    veel sterkte,
    ik voel met je mee.
    zit er ook midden in!!

    dikke:grouphug: van petra
    ...Lees meer
    8 nov 2010, 17:06
  • Marisca Visser-Keijzer

    Marisca

    Stop inderdaad geen energie meer in mensen die je in de steek hebben gelaten.
    Gebruik je energie voor de mensen die wel naast je staan!!!
    Het is volgende maand nog maar 2 jaar dat we onze kanjers verloren zijn.
    Soms lijkt het gemis steeds groter te worden.
    Soms is het alsof het de dag van gisteren was en soms komt ineens dat keiharde besef dat ze echt niet meer terug zullen komen.
    Dat besef doet zo ontzettend veel pijn.

    Sterkte hoor!!!
    8 nov 2010, 19:12
  • Janny

    Janny

    lieverd zoooooooooooooooo herkenbaar ze zitten voor altijd in ons leven en hart verweven die kanjers van ons sterkte liefs janny
    8 nov 2010, 19:14
  • Sandra

    Sandra Tolenaars

    weet niet wat ik moet schrijven.........................
    je moet alleen weten dat ik echt , echt wel weet hoe jij je voelt en dat ik altijd aan je denk en aan je kanjer.
    hele dikke knuffel van mij xxx
    8 nov 2010, 20:39
  • Nico Dinkgreve

    Nico

    Ik zou willen dat ik kon helpen, probeer aan de goeie momenten te denken en probeer, hoe moielijk ook om van leuke dingen te genieten. Ik wens je al het goede.
    Groeten Nico
    8 nov 2010, 22:15
  • Debora

    Debora,Kaylee,Kyano* en Kaya

    Hoi Martine,

    Ik wil eigenlijk alleen maar even zeggen dat ik aan je denk!!! Meer kan ik niet voor je doen. Ik begrijp je voor de volle 1000%, maar je moet er echt zelf mee omgaan hoe je zelf denkt dat het goed is. En inderdaad het is PAS 2 jaar geleden. Ik heb af en toe het gevoel of er al 10 jaar overheen is gegaan. Er is alweer zo veel gebeurd in die korte tijd. Bij mij is het ook nog een ander verhaal omdat ik natuurlijk weer een nieuw leventje bij mij heb, en dat trekt mij echt de dagen door. Maar meid, je komt er deze keer zeker weten ook weer doorheen. Het is logisch dat het niet even binnen 2 jaar allemaal klaar en gedaan is. Dat Kan niet!!! Tuurlijk niet!!!

    En al die mensen die je niet meer ziet, ik heb er ook een heleboel, die zijn het echt waar allemaal niet waard!!! Laat ze maar lekker. Op de momenten dat jij je wel weer lekker in je vel voelt en ze komen je tegen zien ze wel wat ze missen. De mensen die het niet begrijpen zijn jouw liefde ook niet waard.

    Hoop dat je je snel weer een beetje lekkerder in je velletje voelt. Dikke knuffel Debora!!!:friends:
    ...Lees meer
    8 nov 2010, 22:56
  • Erwin Bartman

    Erwin

    Lieve Martine,

    :'( Alles in mij huilt en voelt wat jij voelt. Het is onze ellende, het is ons gevecht.

    Natuurlijk is het al en ook weer pas
    maar vooral het is nooit meer zoals het ooit was

    Energie steken in de mensen die ons liefhebben en er wel zijn,
    die wel iets laten horen, die begrip tonen voor onze onmacht, woede en pijn

    Het zijn "mooie" woorden, en wij weten heus wel dat dat beter is. Toch weigert ons gevoel hier vaak gehoor aan te geven. Dat is logisch, het hoort bij ons gevecht. Het hoort bij ons, omdat wij afhankelijk geworden zijn van ons gevoel.

    Die pijn komt (en ik heb het al vaker geschreven) vooral doordat het vaak weer een afscheid is. Afscheid van mensen die onze kanjers levend gekend hebben. Afscheid van die mensen betekent afscheid van een stukje wereld waarin onze kanjers er nog waren, dat ze nog leefden!!!

    Dus wordt er bij zo een afscheid weer een stuk herinnering van ons afgenomen. En dat, dat doet zeer!!!!

    Hoe lief ik al mijn lotgenoten ook vindt,
    zij kennen hem niet, mijn kind
    (...en ik kan en wil ook nu niet zonder jullie!!!!)

    ...maar ik wil jullie helemaal niet kennen. Jullie kennen zoals ik jullie ken, is gelijkertijd ook de bevestiging van mijn verdriet, van mijn pijn, van mijn kind (mijn Thomas) die er niet meer is. Het maakt het allemaal zo f....-ing ingewikkeld en zwaar.

    Vanaf hier sla ik ditmaal mijn arm om jou heen,
    zodat je weet dat je er niet alleen voor staat.

    Dikke knuffels,
    Erwin
    ...Lees meer
    8 nov 2010, 23:40
  • Gea

    gea

    hallo lieverd

    het gemis zal altijd blijven, de scherpe kantje zullen wat minder worden.. zelf heb ik een kindje verloren en dat is al weer 27 jaar geleden en nog is het gemis er en vooral als ik zulke berichtjes lees

    leef met je mee,

    sterkte

    gea
    9 nov 2010, 12:49
  • Irmgard Van der Vlugt-Koolhaas

    Irmgard

    Lieve Martine,

    Ik begrijp je wel. Ik heb ze gelukkig allebei nog maar alleen al het idee om er 1 van te moeten missen voor altijd is onverdraagelijk en dat voel jij elke dag.
    Sorry dat ik niet altijd er voor je ben, maar mijn gedachtes zijn er wel. Lieverd laat je gevoel de vrije loop, dat is voor jouw belangrijk. En laat iedereen maar denken.
    dikke kus Irmgard
    10 nov 2010, 08:45
  • Jolanda Navis

    Jolanda

    Het is vreselijk om jouw kindje dood in de armen te hebben.
    Om dat lieve warme lekker lijfje voor het laatst te mogen vasthouden en beseffen dat het nooit meer goed komt.
    Het is vreselijk om te moeten leven met het feit dat je altijd beelden in je hoofd hebt.
    Beelden van jouw eigen kind.
    En niet zoals andere moeders en vaders alleen maar schattige of leuke momenten hebben.
    NEE ,het is gewoon zo erg.
    En dan komt het momen dat je beseft dat andere mensen er niet meer over praten.
    Of dat ze zeggen dat je blijft hangen.
    Je niet kennen in de winkel of over onbenulligheden zitten te bakkeleien.
    Het leven is zwaar geworden.
    En natuurlijk genieten we van de leuke dingen.
    Van kleine dingen ,want het grote kan ik niet meer aan.
    Van mijn andere kinderen,waar ik ook zorgen om heb.
    Ze missen hun kleine zusje en dat doet mij ook pijn.
    We zoeken elkaar op omdat we elkaar begrijpen.
    We blijven als kudde dieren bij elkaar om ons op zondagmiddag niet eenzaam te voelen.
    Terwijl de wereld de sint verwelkomt.
    Terwijl mijn familie niet stil staat dat haar schoentje er niet staat.
    Terwijl iedereen plannen wil maken voor kerst en oud en nieuw voel ik me steeds beroerder.
    De derde keer.
    Bah.
    En ik wens jullie allemaal heeeeel veeeel kracht ,warmte en liefde want het is weer zo hard nodig.
    Groetjes Jolanda
    ...Lees meer
    14 nov 2010, 12:11
  • Onbekend

    Onbekend

    Lieve Martine,

    Je kent me niet maar met tranen over mijn wangen heb ik je blogs gelezen. Onze zoon Lucas werd in september 2008 ziek en behandeld in het VU en godzijdank heeft hij alle ellende overleefd. Ik voel zo verschikkelijk met je mee! De wereld is zo oneerlijk! Woorden zeggen te weinig maar ik wil je heel veel sterkte wensen met je verdriet!
    Marijke
    30 nov 2010, 14:57
 

Favoriete blogs

Links

 

Tags