Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 
 

Emotionele achtbaan.

 
Ferre vraagt al een hele tijd of hij naar de kamer van Thymo toe mag.We hebben toen gezegd dat we daar nog niet aan toe zijn.De schat begreep dit heel goed,maar toch kwam hij er telkens op terug.Ferre slaapt sinds Thymo nier meer bij ons is heel erg slecht en is erg bang en angstig.Dat heeft veel impact op Ferre maar ook op ons.Naar bed brengen is niet meer "even"maar avondvullend.
De vakantie begon en weer kwam de kamer terspraken telkens kwamen de rillingen over me rug ik wil het niet dacht ik! Maar Ferre wil het ook met het gevoel van trots om naar THymo zijn kamer te gaan. We hebben een nieuw bed voor Ferre besteld dat was de eerste stap maar dat volgt al snel de rest.
Vorige week vrijdag zou ik Thymo zijn kamer leeg maken zodat we maandag konden gaan schilderen.
Met een baksteen op mijn maag ging ik met dozen naar boven en wist werkelijk niet waar ik moest beginnen..In gedachten hoorden ik Thymo al roepen "niet op mijn kamer komen en geen troep maken"hij was altijd zo netjes en geordend.(dat heeft Ferre helaas niet) En nu moest al zijn spulletjes waar hij zo zuinig en trots op was opruimen.
Ik begon in zijn kleding kast alles lag er nog in.Toen ik de stapel kleren pakten kwamen de tranen.Tussen de kleren zat ook zijn ajax shirt met zijn eigen naam die hij had gekregen op zijn laatste verjaardag.Ik had het gevoel of ik door een hel ging en elke keer als ik iets pakte schoot er iets door me heen.Allemaal herinneringen.Zo kwamen ook de dingen uit de kast van tijdens zijn ziekte periode,Het spalkje van de eerste keer bloedprikken toen hij in het KG ziekenhuis lag.Spulletjes die aan zijn bed hingen,De opkikker,Chemo casper,Raddio RobbieEn nog veel meer alles ging aan me voorbij En weer even het gevoel dat ik dicht bij hem was! Terwijl ik dit schrijf lopen de tranen weer over mijn wangen. Ik mis hem zo ontzettend,je gezin is niet meer compleet het leven is niet rozengeur en manneschijn. Ik moet door voor Ed en Ferre maar soms zijn er van die momenten dat ik het even niet meer wil...
Ik heb een mooie leren box gekocht en daar zijn diebare dingen ingedaan.De cdtjes werden ook uitgezocht daar zaten er twee bij die ik ook in de box heb gedaan en bij het zingen van de liedje van Samson en Gert kwamen beelden binnen van Thymo en mij tijdens het in bad gaan.Hij kon al heel gauw de liedjes uit zijn hoofd.Mooie herrineringen met een lach en dikke tranen.
Diep in mijn hart had ik Thymo zijn kamer zo laten blijven.Ik ging er altijd even zitten en zijn geur er opsnuiven.Maar ik weet dat dat niet goed is ik wil er geen bedevaartsoord van maken. De tijd ja de tijd...Waarneer is het precies de tijd voor???
Ik hoop dat Thymo straks bij Ferre komt kijken en ons een sein geeft dat het goed is zo..

Lieve lieve Thymo mama mist je maar weet je zit in mijn hart.

 Stuur door   Dit is niet OK 

 

12 Hyvers respecteren dit

  • Petra Kits-de groot
  • Corina
  • Gaat
  • Sandy
 
  • Sandra

    Sandra Tolenaars

    lieve vriendin,

    ik weet je hebt er niets aan,maar wat heb je dit weer prachtig opgeschreven!

    :ahh: xxx van mij
    22 aug 2010, 11:40
  • Carolien

    Carolien

    Ik kom alleen maar een :hugging: brengen
    22 aug 2010, 12:27
  • Alice Snijder

    Alice

    Jij schrijft en je huild...
    Ik lees en ik huil...

    Oh, dit is zo zwaar om te doen!
    Een stortvloed van herinneringen die boven komen en waar je "even" door heen moet. De ene herinnering uitpakken de volgende ligt er al naast, amper tijd om het te verwerken. Ja natuurlijk zijn die herinneringen heel erg dierbaar! Maar ze doen ook zo ontzettend veel pijn...
    Een slaapkamer opzich is al zo'n ding. Je kan even in die herinnering duiken als jij wilt, op jou tijd. Even de kamer in, even op bed zitten, even Thymo-tijd.
    In Thymo zijn omgevening voeld het zo veilig om de herinneringen te laten komen...
    Het liefst wil je die plek voor altijd bewaren.

    Nu maak je er een plek voor Ferre, waar Ferre misschien wel het gevoel heeft weer samen met zijn broer te zijn. Je luisterd naar Ferre zijn gevoel.
    Dit vind ik zo ontzettend knap van je! Dit getuigd ervan hoe zo'n sterke en dappere vrouw je bent!
    In je eigen wirwar van gevoel en emotie kunnen luisteren naar je andere zoon en dan ook nog in je zelf de ruimte kunnen maken om Ferre te geven waar hij behoefte aan heeft.
    Dat je dan ook nog je eigen gevoel niet voorbij gaat en wilt en kunt delen met ons allemaal... petje af hoor!

    Lieve Martine, spullen kan je inpakken, herinneringen niet. Die blijven in je hart. Voor altijd. Daar waar niemand ooit aankan komen, behalve jij.

    Ik vind je een Kei van een moeder!
    :angellove:
    ...Lees meer
    22 aug 2010, 13:54
  • Janny

    Janny

    lieverd heb er koude rillingen van, ik ben druk aan het inpakken, omdat ik voor 20 sept dit huis uit moet, ik moet dirk zijn spullen inpakken en afscheid nemen van dit huis, lieverd ik huil met je mee, ,ik hoop dat ik snel een ander huis krijg maar vind het zo moeilijk dit huis te verlaten, ga straks wonen in een huis waar mijn kanjer nooit is geweest, maar hij zit wel in mijn hart en thymo in jou hart lieverd dikke kusss janny
    22 aug 2010, 18:37
  • Marisca Visser-Keijzer

    Marisca

    Pffffffff, moeilijk hoor!!!
    Knap dat jullie toch de stap hebben gezet.

    Sterkte!!!(k)
    22 aug 2010, 18:45
  • Marieke

    Marieke

    (k)
    sterkte lieverd.
    24 aug 2010, 19:06
  • Petra Kits-de groot

    Petra

    hoi,

    ik dacht ga even bij je kijken.
    wat lijkt me dat erg en vreselijk emotioneel.
    maar ook wel weer mooi omdat ferre in zijn kamer wil slapen.
    misschien gaat hij hier door beter slapen!!
    wij hebben luka zijn kamer ook nog zoals het was...nou ja zoals het was niet...zijn bed en zijn spulletjes zijn er en zijn kleren in de kast.
    maar stiekem is het ook een kamer geworden om even snel wat kwijt te kunnen.
    het is fijn om te kunnen zeggen... dat ligt in luka zijn kamer.
    ach dat snap jij als geen ander.
    iedere keer geconfronteerd worden met...pff...zo zwaar.
    sterkte er mee.

    petra
    27 aug 2010, 08:42
 

Favoriete blogs

Links

 

Tags