Het weer was vanochtend redelijk dus ik kon Ferre op de fiets naar school brengen.Een raar gevoel want voor het eerst kon ik niet bij mijn kind op school zijn voor het Sinterklaasfeest.Hier begint het later op de ochtend zodat er rust en structuur is voor de kinderen.
Langs zijn oude school,daar stonden alle kinderen buiten en waren aan het zingen.Ik fietste door met een raar gevoel.Ik reed langs de volgende school en ja hoor weer raak.Ook daar kwam de sint aan.Met een brok in mijn keel trapte ik door al had ik het gevoel bijna niet meer vooruit te komen.
Aangekomen bij Ferre zijn school ging het helemaal mis.Daar staan nog een aantal scholen en ook daar blije gezichtjes die aan het zingen waren voor sinterklaas.Het werd me allemaal teveel....
Ik wilde schreeuwen,gillen,trappen het maaakte me niet uit.Wat voelde ik me kut en dat is nog zacht uitgedrukt.
Tot overmaat van ramp werd Ferre ook nog geplaagd op school en dus stonden we samen te huilen. Iedereen zo blij en wij?????Wij moeten worstelen met het grote verdriet dat onze zoon en broer er niet meer is en dat is hard heel hard.
Wel naar mijn werk gegaan maar ook daar stonden mijn tranen hoog.Wat een vreselijke rotdag op naar morgen en ook daar zie als een berg tegenop.....................................
Stuur door
Dit is niet OK