Elf jaar geleden werd ik voor het eerst moeder.
Moeder van van een prachtige zoon en je kreeg de naam Thymo.Je prachtige lach en je mooie kuif....
Elf maanden geleden moest ik afscheid nemen van mijn liefste oudste zoon,Geen mooie lach en een prachtige kuif meer...
Nu gaan we een omstuimige periode tegemoet.
Sinterklaas kwam aan in Heemstede we zijn er geweest maar oh oh wat had ik het moeilijk.
Sint en zijn pieten je genoot er altijd zo van!
IK voel me zo machteloos en verdrietig maar soms komen er dingen op je pad en dat kan geen toeval zijn.
Aan het eind van de dag kreeg ik een mevrouw om te knippen in mijn stoel.Ze vroeg of ik kinderen had en al bezig was met de sinterklaas kadoos.
Toen verteld over Thymo.Ons gesprek ging verder en ineens vroeg ze of Thymo van fietsen en buitenspelen hield.Ik zei ja.
Ik vertelde dat ik het moeilijk heb met het feit dat ik niet weet wat er in zijn hoofd omging en of ik het wel goed voor hem heb gedaan.
Toen zei ze dat het goed met hem ging en mij een dikke knuffel moest geven en zeggen dat hij trots op me was.Jeetje
Toen vroeg ze of er onlangs een opa was overleden,ja ik zei dat klopt.Opa en Thymo zijn samen en hebben veel plezier met elkaar.Weer
En als laatst vroeg ze of ik Ferre boven op zijn kamer voorlas en zat op de stoel voor het raam met Ferre op schoot,Klopt! Thymo zit dan op het bed van Ferre aan het voeteneind.
Een hele bijzondere ervaring en één en waar ik ontzettend dankbaar voor ben.
Lieve lieve Thymo mama houd van je

en dank je wel voor je warme knuffel!
Stuur door
Dit is niet OK