Een zware week achter de rug.Veel tranen en een onrustig gevoel.
Aan de medicatie om rust in mijn hoofd te krijgen..Maar besef ook dat het niet in één klap zover is dat je rust heb.
Ik kan me nergens toe zetten en merk dat mijn lichaam tegen stribbeld,dat vind ik erg moeilijk om te accepteren want ik ben van nature niet zo...Gister is de huisarts langs geweest.Ik ga verder hulp zoeken want ik kan de chaos niet alleen verwerken.
Misschien zouden anti-depri medicijnen je een tijdje kunnen helpen.
Hier schrok ik nogal van,was ik dan al zover heen?? Vandaag weer bij de VOKK geweest, de bijeenkomst voor ouders van een overleden kind. Zoveel herkenning maar ook weer erg veel verdriet.Het put je volledig uit maar je krijgt er ook iets voor terug.
Maandag hebben we een gesprek met de psychologe.
En dan onze Ferre die het op het moment ook erg zwaar heeft,het slapen is een drama een aantal avonden al op tot half twaalf.
Nee het gaat alles behalve lekker op het moment.
Lieve kanjer ik hou van je....
Stuur door
Dit is niet OK